← វចនានុក្រម បណ្ដាច់ [បន់-ដាច់] bandach គុ.កិ., គុ. ខ្មែរ ដែលដាច់គេ, លើសលន់, ក្រៃលែង, បំផុត : ឧទាហរណ៍ ល្អបណ្ដាច់, ចេះបណ្ដាច់, ខូចបណ្ដាច់; លឿនបណ្ដាច់។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ប ប បក បក បក បក បក បក បក បក បក បក បក