← Dictionary បណ្ដាច់ [បន់-ដាច់] bandach គុ.កិ., គុ. ខ្មែរ ដែលដាច់គេ, លើសលន់, ក្រៃលែង, បំផុត : Example ល្អបណ្ដាច់, ចេះបណ្ដាច់, ខូចបណ្ដាច់; លឿនបណ្ដាច់។ · Source: Chuon Nath Dictionary Other words under ប ប បក បក បក បក បក បក បក បក បក បក បក