ស្លឹករឹត

← Dictionary

បណ្ដេញ

[បន់-ដេញ] bandenh ២) កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

(ភូមិ.) បង្ខំមនុស្សឱ្យចេញពីកន្លែងណាមួយ (តំបន់ ប្រទេស...) ហើយមានការរៀបចំចាត់ចែងដោយអាជ្ញាធរថ្នាក់មូលដ្ឋានឬថ្នាក់ជាតិមានមូលហេតុសំខាន់ៗដូចជា មូលហេតុខាងនយោបាយជាដើមនៅក្នុងរង្វង់ផ្ទៃប្រទេសឬឆ្លងដែន :

Example

បណ្ដេញអ្នកការទូត។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under