ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

បព្វាជនីយកម្ម

[ប័ប-ពា-ជៈ-នី-យៈ-កាំ] bapveachniykamm នាម

ខ្មែរ

ឈ្មោះទណ្ឌកម្មមួយយ៉ាង ដែលសង្ឃត្រូវបណ្ដេញភិក្ខុអ្នកមានទោសខុសគួរដល់ការបណ្ដេញចេញពីវត្ត។ ការបំបរបង់មនុស្សដែលមានទោស ត្រូវរាជការបណ្ដេញឱ្យចេញផុតពីស្រុក ឬពីដែនឱ្យទៅនៅក្នុងទីណាមួយមានកំណត់ ក៏ហៅ បព្វាជនីយកម្ម ដែរ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ