ស្លឹករឹត

← Dictionary

បាក់ផ្ដៅ

[បាក់-ផ្ដៅ] bakaphdau គុ., ន.

ខ្មែរ

ថ្នាំងមេជើង, ម្រាមជើង ឬ ពាក់កណ្ដាលបាតជើង ដែលប្រេះដោយរោគឃ្លង់ដែក :

Example

ជើងបាក់ផ្ដៅ។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under