បាច់
ខ្មែរ
ពាក្យមានអត្ថន័យថា ត្រូវតែ, ពុំគួរខាន (ជាវេវ, នៃពាក្យ ចាំបាច់) ជាពាក្យសម្រាប់និយាយប្រកបជាមួយនឹងពាក្យបដិសេធ កុំ, មិន, ពុំ, ឥត :
ឧទាហរណ៍
កុំបាច់អី, កុំបាច់ទៅ, មិនបាច់ទេ, មិនបាច់ហៅគេឱ្យមកទេ; ពុំបាច់ឡើយ, ពុំបាច់ឱ្យទៀតឡើយ; ឥតបាច់ទេ, ឥតបាច់និយាយទៀតទេ។