ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ប៉ប្រះ

[ប៉-ប្រះ] babrah គុ., គុ.កិ.

ខ្មែរ

ដែលសំយុង ឬឱនចុះ, ធ្លាក់ចុះទៀបនឹងដល់ :

ឧទាហរណ៍

សក់ប៉ប្រះស្មា, ថ្ងៃប៉ប្រះមាត់ព្រៃ, ចចាតហើរប៉ប្រះមាត់ទឹក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ