ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ប៉ផាប់

[ប៉-ផាប់] bophab គុណកិរិយា

ខ្មែរ

ដែលដេញ ឬរត់ទាន់ប្រកិតស្ទើរតែនឹងចាប់បាន :

ឧទាហរណ៍

រត់ប៉ផាប់, ដេញប៉ផាប់, ដេញប៉ផាប់ចាប់ពភីង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ