ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ប៉េង

[ប៉េង] beng គុ., គុ.កិ.

ខ្មែរ

ដែលប៉ោង, តឹង, កេង, ចេញទៅខាង :

ឧទាហរណ៍

ឆ្អែតប៉េង; ផឹកទឹកប៉េងពោះ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ