ប៊

ក៏គឺតួ ប នុះឯង គ្រាន់តែប្រើ ត្រីសព្ទ (៊) នេះគឺលេខ ៣ខ្មែរសម្រាប់ប្រើជាលេខ នព្វន្ត ដាក់ពីលើឱ្យជាសិថិលឃោសៈ មានសំឡេងធំ សម្រាប់សរសេរឈ្មោះមនុស្សខ្លះ ដូចជាឈ្មោះ ប៊ន, ប៊ិន, ប៊ី, ប៊ុត, ប៊ុន ... និងឈ្មោះប្រទេស, ឈ្មោះក្រុង ... ដូចជា ប៊ុលការ, ប៊ុលការី, ប៊ុយដាប៉េស្ត Bulgar, Bulgarie, Buldapest។ល។ និងឈ្មោះវត្ថុជាពាក្យបរទេសកុំឱ្យខ្មែរយើងខ្វះអក្សរប្រើប៉ុណ្ណោះឯង។ ឯពាក្យបរទេសដែលខ្មែរក៏ហៅតាមឈ្មោះដើមដែរ ត្រូវសរសេរដោយតួ ប៊ ព្រោះជាការចាំបាច់នោះមានតិចតួចណាស់។ សម្រាប់ភាសាខ្មែរ, បណ្ដាអក្សរមានសំឡេងតូច ៤តួ គឺ ប > ប៊, ស > ស៊, ហ > ហ៊, អ > អ៊, នេះ, ស៊ ហ៊ អ៊ បីតួនេះ កាលបើផ្សំជាមួយនឹងស្រៈ អិ, អី, អើ ដែលមានសំឡេងធំជា អ៊ិ, អ៊ី, អ៊ើ សរសេរផ្សំជា ឈ្មោះស៊‌ិន, ឈ្មោះហ៊‌ិន ឈ្មោះអ៊‌ិន; ស៊‌ីបាយ, លេងហ៊‌ី, អ៊‌ីចឹង; ស៊‌ើកៗ ... ប៉ុន្តែដើម្បីសម្រួលកុំឱ្យត្រួតលើគ្នាពីរជាន់, ត្រូវសរសេរ ឈ្មោះស៊ិន, ឈ្មោះហ៊ិន, ឈ្មោះអ៊ិន, ស៊ីបាយ, លេងហ៊ី, អ៊ីចឹង, ស៊ើកៗ ... ដូច្នេះវិញក៏បាន; ឯតួ ប៊ នេះទោះផ្សំជាមួយនឹងស្រៈ អ៊‌ិ, អ៊‌ី, នោះ ក៏ដោយ អ្នកសរសេរក៏ពុំអាចប្រើជា ប៉ិ, ប៉ី ឱ្យច្រឡំនឹង ប៉ ឡើយ, ដូចជាឈ្មោះ ប៊ិន កុំសរសេរ ប៉ិន, ឈ្មោះ ប៊ី កុំសរសេរ ប៉ី ព្រោះកុំឱ្យច្រឡំនឹងពាក្យថា ប៉ិនធ្វើការ, ប៉ិនប្រសប់; ផ្លុំប៉ី, ប៉ីពក; ឆក់ប៉ី; ផ្កាចំប៉ី ជាដើម។