ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ប្រញាប់

[ប្រ-ញ៉ាប់] pnhab កិ., គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

បង្ខំឱ្យញាប់, ធ្វើឱ្យញាប់, ឱ្យឆាប់; ដែលញាប់, ឆាប់ :

ឧទាហរណ៍

ប្រញាប់ឱ្យទាន់ការ, កុំប្រញាប់ពេក; ដើរប្រញាប់បន្តិចឡើង; ការប្រញាប់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ