ប្រមាទ
ខ្មែរ
ភ្លេច, ធ្វេស, ប្រហែស ស្មារតី :
ឧទាហរណ៍
ជនណាប្រមាទប្រព្រឹត្តឃ្លៀងឃ្លាត ចាកធម៌សុចរិត ជននោះទោះបី នៅមានជីវិត តាមដោយការណ៍ពិត ថាស្លាប់ស្រេចហើយ។ (ត្រូវត្រង់គ្នានឹងព្រះពុទ្ធភាសិតថា ជនណាប្រមាទ ជននោះទុកដូចជាបុគ្គលស្លាប់ គឺស្លាប់ប្រយោជន៍ក្នុងលោកនេះនិងក្នុងបរលោក)។