ប្រសាសន៍
ខ្មែរ
ពាក្យបង្គាប់, ពាក្យផ្ដាំផ្ញើ, បណ្ដាំ។ ខ្មែរយើងប្រើចំពោះតែ ពាក្យ, សម្ដី របស់ឥស្សរជនក្រៅពីក្សត្រិយ៍ :
ឧទាហរណ៍
ទទួលប្រសាសន៍លោក គឺទទួលពាក្យលោក; លោកមានប្រសាសន៍ គឺលោកនិយាយ (សម្រាប់ឥស្សរជនជាគ្រហស្ថ)។
ទទួលប្រសាសន៍លោក គឺទទួលពាក្យលោក; លោកមានប្រសាសន៍ គឺលោកនិយាយ (សម្រាប់ឥស្សរជនជាគ្រហស្ថ)។