← វចនានុក្រម ផ្ដិល [ផ្ដិល] phdel កិ., គុ.កិ. ខ្មែរ ធ្វើឱ្យដាច់, ឱ្យកំបុត, ឱ្យផុត លែងមានតទៅទៀត : ឧទាហរណ៍ ផ្ដិលបំផុតពូជ; កាប់ផ្ដិល។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ផ ផ ផ ផគ្គុណ ផគ្គុណ ផគ្គុនី ផគ្គុនី ផង ផង ផង ផង ផង ផង