ពុទ្ធោ!
ខ្មែរ
ពាក្យលាន់មាត់បន្លឺរកព្រះពុទ្ធ ដោយកើតសេចក្ដីសង្វេគខ្លាំង ឬដោយកើតទុក្ខព្រួយចិត្តខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
ពុទ្ធោ!, ឱពុទ្ធោ!, ឱពុទ្ធោ ពុទ្ធោ!; ពុទ្ធោអើយ!, ឱពុទ្ធោអើយ! (អ.ថ. ពុត-ធោ-អ្ហើយ)។
ពុទ្ធោ!, ឱពុទ្ធោ!, ឱពុទ្ធោ ពុទ្ធោ!; ពុទ្ធោអើយ!, ឱពុទ្ធោអើយ! (អ.ថ. ពុត-ធោ-អ្ហើយ)។