ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ពុន

[ពុន] pun ២) កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

(ព.ប្រ.) លំអៀងចិត្តទៅរកម្ខាងដូចជាគេពុន :

ឧទាហរណ៍

កាត់ក្ដីពុន; ធ្វើជាអ្នកវិនិច្ឆ័យក្ដីត្រូវរែកកុំពុន។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ