ពៃរី
ខ្មែរ
អ្នកមានពៀរ, អ្នកចងពៀរ; បច្ចាមិត្ត, សត្រូវ។ ច្រើនប្រើក្នុងពាក្យកាព្យ :
ឧទាហរណ៍
យោធាឥតរានឹងពៃរី ប្រយុទ្ធវក់វីយ៉ាងអង់អាច ធ្វើឱ្យសត្រូវបាក់ខ្លបខ្លាច ថយរត់ប្រសាចលែងងាកក្រោយ។
យោធាឥតរានឹងពៃរី ប្រយុទ្ធវក់វីយ៉ាងអង់អាច ធ្វើឱ្យសត្រូវបាក់ខ្លបខ្លាច ថយរត់ប្រសាចលែងងាកក្រោយ។