ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ពោះអំបែង

[ពោះ-អំ-បែង] puohombaeng នាម

ខ្មែរ

ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹកឆែកៗក្លិនហាងក្រពុល ផ្លែមានសំបកស្ដើងប៉ោងស្ដុល, កាលបើចាប់ច្របាច់ឬជាន់ បែកឮសូរផស :

ឧទាហរណ៍

វល្លិពោះអំបែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ