ពះ!
ខ្មែរ
ពាក្យស្រែកសន្ធាប់ដោយភ្ញាក់ ព្រោះបានពើបប្រទះខ្មាំងសត្រូវ, ចោរកំណាច ឬមនុស្សដែលមានទោសគេចពួន ឬពើបប្រទះសត្វសាហាវ; ពុំនោះស្រែកគំរាមឱ្យគេស្លុតស្លន់ :
ឧទាហរណ៍
ពះ! អាចោរ នៅៗនេះទេតើ!; ពះ! ចាប់វាឱ្យបាន! (ព.កា.) យមបាលក្រេវក្រោធសោះសា ទះមាត់ហើយថា ពះវាស្រីបាបអប្រិយ។ កាលដើមហងមិនស្រដី លុះយល់អគ្គី មឹងថាចីវរកូនឯង។ (សាស្ត្រាកាព្យសុបិនកុមារ)។