← Dictionary ព្នៀត [ព្នៀត] pniet នាម ខ្មែរ (ព.បុ.) ទីទួលទាប ឬទីដីដែលជាទួលទាប នៅជាប់ពីមាត់បឹងរាក់ប៉ាចរហាចទៅឬនៅជាប់ពីមាត់បឹងស្រែ នៅមានព្រៃរបោះៗ ជួនកាលគេកជាភូមិលំនៅឬគេកសាងជាវត្តព្រះភិក្ខុសង្ឃលើដីជាទួលនោះ គេហៅថា ភូមិព្នៀត, វត្តព្នៀត តាមឈ្មោះដើម។ · Source: Chuon Nath Dictionary Other words under ព ព ព ព ព ព ពក ពក ពក ពក ពក ពក ពកក