ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ភរ

[ភ-ភូត] phor កិ., គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

ភរទាំងស្រុង; ដែលសុទ្ធតែភរ :

ឧទាហរណ៍

(ព.កា.) មនុស្សមេភរ ចេះតែកម្ទរ ភរឱ្យគេស្ដាប់ ភរទៅភរទៅ ត្រូវលង់ចំណាប់ អ្នកផងគេចាប់-ថ្នាក់ព្រោះតែភរ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ