← វចនានុក្រម ភ្នក់ [ភ្នក់] phnok នាម ខ្មែរ គំនរឧសឬសំរាម ដែលដុតឱ្យឆេះងំរង្គំយូរដោយសង្កត់នឹងអង្កាមឬកម្ទេច, ស្មៅ, ចំណាំងជាដើម ដែលស្រស់ ឬដែលលាយដោយដី ដើម្បីឱ្យហុយផ្សែងកម្ចាត់មូសជាដើម : ឧទាហរណ៍ បង្ហុយភ្នក់, ភ្នក់ភ្លើង ឬ ភ្លើងភ្នក់។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ភ ភ ភ ភក់ ភក់ ភក់ ភក្ដិ ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដីអនុជិត ភក្ដីអនុជិត