← វចនានុក្រម ភ្លន [ភ្លន] phlon ២) គុណកិរិយា ខ្មែរ ដែលលោតផ្លោះរំលងឥតទើសទាក់; លោតផ្លិច, ភ្លែត : ឧទាហរណ៍ លោតភ្លន, ហ្វូងគោលោតផ្លោះរបងភ្លនៗ, ត្រីរ៉ស់លោតរំលងទំនប់ភ្លន។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ភ ភ ភ ភក់ ភក់ ភក់ ភក្ដិ ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដី ភក្ដីអនុជិត ភក្ដីអនុជិត