ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ភ្លាង

[ភ្លាង] phleang នាម

ខ្មែរ

ភ្លាម; បណ្ដើរ; ជាមួយដែរ; ផង; ផងដែរ (សម្រាប់ប្រើតែក្នុងកាព្យ) :

ឧទាហរណ៍

ថាភ្លាងនាងនាថស្ទុះចេញក្រៅ ព្រះនេត្រក្រឡៅសម្លឹងដាក់ សម្ដែងអាការៈដូចមានអាក់ ថ្នាំងថ្នាក់ព្រះទ័យពុំស្នេហា។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ