ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ភ្លុង

[ភ្លុង] phlung ឧទានសព្ទ

ខ្មែរ

សូរឮដោយធ្លាក់, ទម្លាក់, បោះ, ចោលអ្វីៗដែលតាន់ ដែលធ្ងន់ ទៅក្នុងទឹក :

ឧទាហរណ៍

ធ្លាក់ទឹកភ្លុង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ