ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

យូកូង

[យូ-កូង] yukoung ន., គុ.

ខ្មែរ

ជើងកាង, អ្នកលេងកាប់ចាក់, ជនពាល, ជនទុច្ចរិត។ ជួនកាលគេហៅ យូកូម :

ឧទាហរណ៍

ក្មេងយូកូង, ក្រុមយូកូង។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ