ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រង្វឹង

[រង់-វឹង] rongvueng នាម

ខ្មែរ

ប្រដាប់មានស្លាបធ្វើដោយឫស្សី មានភ្លៅមានដៃសណ្ឋានជារហាត់ ធំខ្ពស់ស្រោង មានជើងខ្ពស់សម្រាប់ព័ទ្ធសូត្រឬអំបោះ :

ឧទាហរណ៍

ស្លាបរង្វឹង, ជើងរង្វឹង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ