ស្លឹករឹត

← Dictionary

រន្ទឺ

[រន់-ទឺ] rontueu គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

ដែលលេចឮសាយសុសដោយបញ្ចេញសម្ដីកំញើញ, កម្ទរ, ព្យូហ៍ ឱ្យភ័យ ឱ្យញញើត :

Example

ឮរន្ទឺ; សម្ដីរន្ទឺ, វាស្ដីថារន្ទឺបញ្ឈឺចិត្ត។ (ព.កា.) វាឱ្យសំឡេងរន្ទឺ ខ្ញុំធ្វើមិនឮ រន្ទឺកាន់តែខ្លាំងឡើង។ ឫកពាវាបែបចើងម៉ើង សក់ក្បាលកន្ទ្រើង ទើងមើងឡើងដៃឥតក្រែង។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under