ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រន្ទះមាត់

[រន់-ទះ-មាត់] ronteahmeat នាម

ខ្មែរ

(ព.ប្រ.) សូរសំឡេងចេញពីមាត់ដែលស្រែកសន្ធាប់ខ្លាំង ប្រៀបប្រដូចនឹងរន្ទះបាញ់ :

ឧទាហរណ៍

ស្រែកសន្ធាប់បង្គ្របដោយរន្ទះមាត់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ