រមត់
ខ្មែរ
ដែលធ្លាប់តែរត់គេចពួន, ដែលមានពុតត្បុត, ដែលមានចិត្តវៀចវេរគេចកែរឿយៗ :
ឧទាហរណ៍
មនុស្សរមត់, គោរមត់។ (ព.កា.) ថា រីជនរមត់ គំនិតរំពត់ វៀចវេរវរវឹក របិញរបុញ យប់ថ្ងៃល្ងាចព្រឹក គេឱ្យបាយទឹក រមឹលគុណគេ។
មនុស្សរមត់, គោរមត់។ (ព.កា.) ថា រីជនរមត់ គំនិតរំពត់ វៀចវេរវរវឹក របិញរបុញ យប់ថ្ងៃល្ងាចព្រឹក គេឱ្យបាយទឹក រមឹលគុណគេ។