រមាំងបើកបាស
ខ្មែរ
ឈ្មោះកាព្យមួយបែបជាពាក្យ ៩មានចួនរណ្ដំបីៗម៉ាត់ លោតៗតាមសង្កាត់, ក្នុងមួយបទមាន ៤បាទ គឺបួនៗឃ្លា (រួមជា ៣៦ម៉ាត់), ដូចជា :
ឧទាហរណ៍
សត្វរមាំង ស្រឡាំងកាំង ព្រោះឃើញព្រាន, កាលវាមាន ក្ដីភ័យភិត គិតតែបោល, ទោះឈ្មោលញី គិតតែពី ការរត់ចោល, គ្នាទង្គោល បោលទង្គិច- ឈើក៏មាន។ កាព្យបែបនេះ កវីបុរាណបានឱ្យឈ្មោះចួនរដឹកថា រលកខ្ទប់ច្រាំង, រមាំងបើកបាស, ទន្សាយទីសទាស, មាន់ទឹកបណ្ដើរកូន ... (សឹងមានលក្ខណៈផ្សេងៗគ្នា)។