ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រយៈទទឹង

[រ-យៈ-ទ-ទឹង] royeaktotoeng នាម

ខ្មែរ

(ភូមិ.) រយៈចម្ងាយគិតជាដឺក្រេរវាងទីតាំងណាមួយលើផ្ទៃផែនដីនិងខ្សែអេក្វាទ័រ ហើយមានតម្លៃស្មើនឹងរង្វាស់នៃមុំផ្ចិតផែនដីដែលបង្កើតដោយបន្ទាត់កាត់តាមទីតាំងនោះ ភ្ជាប់ទៅនឹងផ្ចិតផែនដីនិងប្លង់អេក្វាទ័រ :

ឧទាហរណ៍

ប្រទេសកម្ពុជាស្ថិតនៅចន្លោះខ្សែស្របទី១០និងខ្សែស្របទី១៥នៃរយៈទទឹងខាងជើង។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ