← វចនានុក្រម រអឹករអឺន [រ-អឹក-រ-អឺន] roaoekroaeun គុ.កិ., គុ. ខ្មែរ ដែលត្រូវអធ្យាស្រ័យត្រូវមាត់ត្រូវពាក្យគ្នា ឥតរង្កៀស : ឧទាហរណ៍ ធ្លាប់នៅរអឹករអឺននឹងគ្នារៀងមក។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ រ រ រ រក រក រក រក រក រក រក រក រក រក