ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រាបទាប

[រាប-ទាប] reaboteab គុណនាម

ខ្មែរ

ដែលមានតែទាបឥតខ្ពស់, ឥតរដិបរដុប; ដែលសុភាពទន់ភ្លន់ :

ឧទាហរណ៍

ឫកពារាបទាប, សម្ដីរាបទាប។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ