រេណុ
ខ្មែរ
លំអង, ល្អង; លម្អិត; ផង់; ធូលី; កេសរផ្កា :
ឧទាហរណ៍
(ព.កា.) រីហ្វូងកន្លង់ ហើយត្រាច់តម្រង់ បុប្ផារេណូ នៅជិតអាស្រម ឮសូរអ៊ូៗ ឥសីជាគ្រូ ចង្ក្រមទៅមក។
(ព.កា.) រីហ្វូងកន្លង់ ហើយត្រាច់តម្រង់ បុប្ផារេណូ នៅជិតអាស្រម ឮសូរអ៊ូៗ ឥសីជាគ្រូ ចង្ក្រមទៅមក។