ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

រំលុង

[រំ-លុង] rumlung ២) នាម

ខ្មែរ

រណ្ដៅធំជ្រៅដែលគេជីកសម្រាប់ឱ្យសត្វចតុប្បាទធ្លាក់ចុះហើយឡើងពុំរួច :

ឧទាហរណ៍

ជ្រូកព្រៃធ្លាក់រំលុង, ដើរធ្លាក់ផុងក្នុងរំលុង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ