ល្បប់
ខ្មែរ
ទឹកដែលលាយដោយផង់ធ្យូងកំណាត់សំពត់ឬម្រែងសម្បុរខ្មៅជាមួយនឹងទឹកបបរឬទឹកបាយខាប់ សម្រាប់លុបក្ដារសរសេរ (ដែលហៅតាមពាក្យសៀមថា ក្ដារខៀវ), លុបឱ្យរលុបអក្សរចាស់រួចហើយ បញ្ឈរក្ដារនោះផ្អែកទុកឱ្យស្ងួតសម្រាប់សរសេរតទៅទៀត :
ឧទាហរណ៍
ពួកសិស្សវត្តក្នុងសម័យពីដើម សុទ្ធតែប្រើទឹកល្បប់លុបក្ដារខៀន រៀនអក្សរសរសេរដោយដី សភក់។