វិចិន្តា
ខ្មែរ
ការនឹកឃើញផ្សេងៗ, ការនឹកផ្ដេសផ្ដាស; សេចក្ដីរវើរវាយចិត្ត; សេចក្ដីអផ្សុក :
ឧទាហរណ៍
(ព.កា.) រីវិចិន្តា នាំការសិក្សា ឱ្យកើតរាយមាយ ត្រូវបោះបង់ចេញ បណ្ដេញឱ្យឆ្ងាយ កុំឱ្យរសាយចាកការរៀនសូត្រ។
(ព.កា.) រីវិចិន្តា នាំការសិក្សា ឱ្យកើតរាយមាយ ត្រូវបោះបង់ចេញ បណ្ដេញឱ្យឆ្ងាយ កុំឱ្យរសាយចាកការរៀនសូត្រ។