ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

វៀន

[វៀន] vien នាម

ខ្មែរ

ប្រដាប់ត្បាញដោយចម្រៀកផ្ដៅ ចាក់ទាក់ជាក្រឡាបួនជ្រុងៗ ចងព័ទ្ធពីខាងក្រោយកូបឬរយាងដំរីសម្រាប់ដាក់អីវ៉ាន់រាយរងផ្សេងៗ :

ឧទាហរណ៍

កូបដំរីខ្លះមានវៀន ខ្លះឥតវៀន។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ