ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

វ៉ូង

[វ៉ូង] vung ឧទានសព្ទ

ខ្មែរ

សូរសម្ដីឬសំឡេងឮក្អូងខ្លាំង :

ឧទាហរណ៍

និយាយវ៉ូង, ស្រែកវ៉ូង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ