ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

សន្ធឹក

[សន់-ធឹក] sonthuek ២) គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

ដែលច្រើនហួសប្រមាណ, ច្រើនក្រៃ :

ឧទាហរណ៍

បានអីវ៉ាន់សន្ធឹក; មនុស្សមកសន្ធឹកណាស់, ត្រូវគេស្ដីឱ្យសន្ធឹក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ