← វចនានុក្រម សម្ទេះ [សំ-ទេះ] samteh គុ., ន. ខ្មែរ ដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេចមាត់; សណ្ឋានដែលស្ទេះ, ដែលរបេះរេច : ឧទាហរណ៍ ឆ្នាំងសម្ទេះមាត់។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ស ស ស ស ស ស ស ស ស ស ស ស ស