ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

សុវិជ្ជា

[សុ-វិច-ជា] sovichchea នាម

ខ្មែរ

វិជ្ជាល្អ, ចំណេះដែលយោងអាត្មាឱ្យបានទ្រព្យធនបុណ្យស័ក្ដិសុខចម្រើន :

ឧទាហរណ៍

សុវិជ្ជា ជាទ្រព្យធនមិនស្រាលមិនធ្ងន់ជាប់នៅជានិច្ចក្នុងខ្លួនប្រាណ កាលបើគេមិនឱ្យចោរលួចយកពុំបាន វិសេសជាងទ្រព្យនានាជារូបី។ (ព.កា.) ថា រីសុវិជ្ជា ចូរកូនរាល់គ្នា ប្រឹងរៀនកុំធ្លោយ ព្រោះជាចំណេះ កម្ចាត់កម្សោយ រៀនចេះតែងឱ្យ សម្រេចផលល្អ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ