សួគ៌ា
ខ្មែរ
ពាក្យក្លាយមកពី : ស្វគ៌, ស្វ > សួ។ សួគ៌ (ទេវលោក) សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ ជា សួគ៌ា ក៏មាន :
ឧទាហរណ៍
(ព.កា.) អ្នកធ្វើបុណ្យទាន គេតែងតែបាន ផលានិសង្ស ជិតអស់ជីវិត ចិត្តគិតឆ្ពោះត្រង់ បុណ្យដែលផ្ចិតផ្ចង់ ផ្ដល់សួគ៌ាឱ្យ។ ឃើញក្នុងមនោ បុណ្យលេចចេញធ្លោ ព្រោះផលអំណោយ បុណ្យទានដែលធ្វើ ជួនឮដង្ហោយ ស្រែកហៅថាឱ្យ លះលោកនេះទៅ។ ទៅនៅភពថ្មី ដែលជាបុរី សួគ៌សុខមាននៅ ជានិច្ចនិរន្តរ៍ ឥតមានក្ដីក្ដៅ អ្នកកុំទ្រាំនៅ ឋានមនុស្សយូរពេក។ ...។