សៅដៅ
ខ្មែរ
(ព.បុ.) ពាយងាយ, ខ្ជីខ្ជា, ផ្ដេសផ្ដាស :
ឧទាហរណ៍
ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម។
ធ្វើសៅដៅ; សម្ដីសៅដៅ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) ចាស់ទុំតែងថា ជនទ្រើសពាលា ទ្រនង់យង់ឃ្នង ច្រើនធ្វើសៅដៅ ឃោរឃៅកន្លង អស់ញាតិផៅផង គេស្អប់គេខ្ពើម។