សំណព្វ
ខ្មែរ
ដែលពេញសព្វគ្រប់ក្នុងចិត្ត, ដែលគាប់ចិត្ត, ដែលគាប់គួរ, ដែលឥតមានទាស់អធ្យាស្រ័យ :
ឧទាហរណ៍
ព្រះមហេសីសំណព្វ; សិស្សសំណព្វ, កូនសំណព្វ (ធ្លាប់ប្រើមកជា សំណប់, ប៉ុន្តែកែជា សំណព្វ វិញ ដើម្បីឱ្យស្របនឹងពាក្យដើមដែល ជាកិរិយាសព្ទថា សព្វ។
ព្រះមហេសីសំណព្វ; សិស្សសំណព្វ, កូនសំណព្វ (ធ្លាប់ប្រើមកជា សំណប់, ប៉ុន្តែកែជា សំណព្វ វិញ ដើម្បីឱ្យស្របនឹងពាក្យដើមដែល ជាកិរិយាសព្ទថា សព្វ។