ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ស្នឹង

[ស្នឹង] snoeng ២) នាម

ខ្មែរ

បង្គោលខ្លីដែលបោះឬជីកដាំក្នុងដី ចងខ្សែសន្ធឹងដៃជើងមនុស្សទោស :

ឧទាហរណ៍

ចងស្នឹង, វាយស្នឹង (មានប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលពីដើម)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ