ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ស្បែង

[ស្បែង] sbaeng នាម

ខ្មែរ

ដែកមួយប្រភេទ សណ្ឋានវែងមូលឬមូលមានជ្រុង រាងជ្រលមខាងចុងសម្រាប់ប្រើការគាស់ឬបុកបំបែកថ្ម, ក្រួសរវានជាដើម :

ឧទាហរណ៍

ដែកស្បែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ