ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ស្បោង

[ស្បោង] sbaong ២) នាម

ខ្មែរ

ប្រដាប់ដាក់វត្ថុរាវឬសម្ភារៈផ្សេងៗ មានរាងមូលឬសំប៉ែត មានដៃឬគ្មានដៃ ច្រើនធ្វើពីជ័រ ប្លាស្ទិក ឬក្រណាត់ :

ឧទាហរណ៍

ស្បោងសេរ៉ូម, ស្បោងដាក់អីវ៉ាន់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ