ហូប
ខ្មែរ
បរិភោគភោជនាហារ (ស៊ី)។ សម្ដីសម្រាប់ហៅការបរិភោគនៃមនុស្សស្មើភាពនឹងខ្លួនឬតូចជាងខ្លួន ដោយសេចក្ដីគួរសម, ជាសម្ដីខ្ពស់ជាងពាក្យអាស្រ័យ ទាបជាងពាក្យពិសា :
ឧទាហរណ៍
អ្នកហូបបាយហើយឬនៅ?, ឯងរាល់គ្នាម៉េចក៏មិននាំគ្នាហូបបាយឱ្យហើយពីថ្ងៃពីភ្លឺទៅ?។
អ្នកហូបបាយហើយឬនៅ?, ឯងរាល់គ្នាម៉េចក៏មិននាំគ្នាហូបបាយឱ្យហើយពីថ្ងៃពីភ្លឺទៅ?។